Requiem for a dream...

niedziela 15 lipiec 2007 - Tak daleko do doskonałości...

światłej przyszłości
urokliwych namiętności
bogatego szczęścia
wszystkiego co dobrze wróży

kiedy tak się coś obróci
wolę w kamień zamieni
nigdy więcej nie porzuci
wola życia - tak łatwa
niezauważalna nieważna
kiedyś cię opuści

przestaniesz wierzyć śnić marzyć
kochać obdarzać rozumieć
jak roślina tylko wchłaniasz
jak jawa snem zakryta

nic i nikt mnie nigdy nie spotka

uroku brakuje i osobliwego szczęścia

napisało... (5) :: Skomentuj! :: Link

sobota 14 lipiec 2007 - nikogo nie ma w pobliżu

w pokoju pusto
obecna tylko cisza
tak głośna że aż smętna

ja się nudzę
w pokoju czekam sam
żalę się po cichu
temu kogo brak
a brak mi wszystkiego
prawdziwego szczęścia
pełnej rodziny
rozsądku i woli duszy
dobrego humoru i wyczucia stylu

zrozumiesz jak cię wszyscy opuszczą
po kolei nie od razu
byś cierpiał spokojnie
a noże wbite dań
przechodzą powoli przez kark

nie mogę złapać chwili
tak długiej jak marzenie
by cieszyć się nią do woli
do pustej osobliwości i pełnej woni
nie czuć tego tak prosto
jak skinienie na światło
pada niewyczerpanie
moja dusza i mój sen
nie moja co nie warte grzechu
oszukuję sam siebie - jestem i będę zawsze sam

sam w wybitej przez siebie drodze
czasem nierównej i pod górkę
ale przecież... są takie chwile
które z górki same schodzą
czasem urokliwe i urocze
pamiętne i szczęśliwe
że mogą...
same
być

napisało... (0) :: Skomentuj! :: Link

niedziela 24 czerwiec 2007 - koleiny

którędy iść
jaka ścieżka kręta
rozdwaja się co chwilę
bez ciebie dalej brnąć
w śniegu gubiąc się
jak dobrze

rozłącz się ustnie
przelotnie też
zerwij połączenie
myśli wyrzuć też
spal co najważniejsze
poczuj wolność tę

jak lepiej
bez czyjeś dłoni
jak kajdanek stos
liczne ślady w skórze
powoli zbliża się

nowa droga lepsza droga
ku nowemu
łagodny grzbiet skalna ścieżka
dajmy czas czasowi
klepsydrę przekręć raz
za nowym i starym
za wspomnieniem bladym

uścisk z dawnych lat
wątłe ślady łez
czas rozłąki lepszym jest
od kolejnego dnia bez ciebie
co najlepsze niezapomniane
uraz z krzywd zgubiony
jak kieszeń bez guzika
uleci w dal
bez ciebie

nie daj się zgubić
w przelotnych chwilach
wśród nowych i ważnych
tych samych co ty
stracić poczucie siebie
odejdzie wraz ze mną
im szybciej tym dalej
parka nierozłączna
siłę w barce nabierze
z wiatrem lepszych mórz

co lost nastanie
póki lepsze czasy
z nowymi przeżyciami
odcisk starych lat
to wątły kod gdzieś w głowie
stroi sobie żarty

napisało... (6) :: Skomentuj! :: Link

środa 20 czerwiec 2007 - Kiedyś się zapomni

zapomni się o mnie i o tobie
nic co jeszcze istnieje nie ma na to wpływu żadnego
zapomnę te stronę ten komputer ten pokój
zapomni się o niej o nim i o nich
nie zdąży się pożegnać i czegoś wysłać
zamknąć nawet koperty
a co dopiero napisać

czasem szybciej czasem wolno
myśl ta lęgnie się w głowie jak robak
to na nowo i po naszemu
a czasem.... coś i za późno na myśl

co pisać kiedy myśli brak
co powiedzieć kiedy słowa żal
co znaleźć kiedy zgubione
a co żałować kiedy spełnione
co spalić kiedy wyrzucone

napisało... (1) :: Skomentuj! :: Link

sobota 16 czerwiec 2007 - powraca

To jednak nie powraca,
poboli i nie wróci
zostawi coś gorzkiego, co nie wiem jak się zwie
nie wiedzieć, nikt tego nie wie;

coś więcej niż ta litość
znaczy dla mnie tyle co...
nic nieodwzajemnione
w blasku stróżki krwi,
może gdzieś na ciele?

Nie złapiesz tego już więcej
nie tyle co zrywane i znów zasiane
czym można pławić się w słowach
udusić w rozterkach, a one powrócą
piętno niewidzialne wśród tłumu
nierozróżnialne dla jednej
znaczące dla innej

wróć proszę
bez bólu nie da się uboleć samemu
nie mi

napisało... (6) :: Skomentuj! :: Link

sobota 9 czerwiec 2007 - puste okiennice

w szarym bloku okna
każde takie same
jednocześnie inne
otulone czarną mgłą
ciszą wieczoru
zapaści podmiejskiej

za nimi ludzie
i w odbiciach
i w chłodzie
chodzą od okna do okna
u sąsiada lepiej
bo całe podwórko pod nosem

poruszona firanka
oddalona nagle twarz
coś musiało się stać
ale ciekawskich brak
nawet gapiów nie ma
żadnego kota co z innym biega
nic
nic tylko
ta głucha
przejmująca
cisza

napisało... (8) :: Skomentuj! :: Link

wtorek 5 czerwiec 2007 - jest

Ona krzyczy, nie w bólu,
lecz z rozpaczy,

szeroko rozdziela usta,
lecz nie w smaku pocałunku,

jak węże z niej wychodzą do tego trucizną spowite,
lecz wie, że nikt nie zrozumie,

jak czasem coś zaboli,
martwe przedmioty do niej mówią i wiedzą co zrobi,
ona krzyczy i staje się inna, jej inne miejsce i inna rodzina,
czuję jej żal, ale nie rozumiem,
do kogo do czego i dlaczego jeszcze jest,

po co stworzona i w jakim celu?
Życie z przypadku nie ma prawa istnieć,
zawieszona pomiędzy światami,
podpiera się na ławce,
nie ma siły by marzyć, ani pisać,
ani śnić, ani przeżywać,
zostawiam ją za sobą;

po latach na ławce:
"Ellen - tu byłam"
nie zakończę tego kropką;

napisało... (6) :: Skomentuj! :: Link

<- ...wcześniej :.: dalej... ->

O mnie:

Poznaj najpierw siebie, potem innych ;) "Post mortem est nulla voluptas" Życie wije się i ucieka między palcami, śmierć przeplata się pomiędzy widłami...
GG: 8851581